कवितेची कथा ३

‘कविता करणे ‘ आणि ‘कविता कळणे’;  दोन्ही दिसताना सोपे भासते आणि प्रत्यक्षात मात्र ते सारखेच अवघड असते. ‘काव्य समीक्षकाने कवितेला रसिकाच्या बिछान्यापर्यंत पोचवण्याचे काम करावे, मग रसिक तिचा भोग घेतो’ असे एक सुप्रसिद्ध वाक्य आहे. प्रस्तुत लेखात प्रल्हाद देशपांडे यांनी ते काम अत्यंत चोखंदळपणे आणि सौंदर्यदृष्टीनं केलं आहे. बापटांच्या काव्यातील सेैबेरियामधील बुलबुलची प्रतिमा, पु.शी रेग्यांच्या कवितेतला शृंगार आणि  धामणस्करांची अचंबित करणारी कल्पनासृष्टी यांत आपण या लेखाचा हात धरुन विहार करतो; आणि कवितेला सर्वार्थानं आपलंसं करतो. कविता…अशी कळावी!

Please Login to view this content. (Not a member? Join Today!)

This Post Has 2 Comments

  1. सुंदर लेख.

  2. किती छान आस्वादक समीक्षा आहे.
    Let’s have more articles like this one !!!!

अभिप्राय द्यायला विसरू नका...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Close Menu
%d bloggers like this: