गावातील पिक्चर

पुनश्च    यश दळवी    2018-10-11 19:00:56   

गावात लहानपणी सार्वजनिक गणेशोत्सव हा मोठ्या उत्साहाचा सण असायचा. या गणेशोत्सवाच्या दरम्यान मनोरंजनाचे वेगवेगळे कार्यक्रम असायचे यापैकी एक म्हणजे चित्रपट दाखवणे. हल्ली पायलीला पन्नास चॅनल आणि त्यावरील विविधढंगी कार्यक्रम हे फावल्या वेळेचे मनोरंजनाचे साधन आहे. पण पूर्वी तसे नव्हते. या बाबतीत दूरदर्शन हाच एकमेव सखा होता आणि तोही सर्वांना सहजसाध्य नव्हता. अशा परिस्थितीत सार्वजनिक गणेशोत्सवात दाखवण्यात येणाऱ्या  चित्रपटाचे खूप आकर्षण आणि कौतुक असायचे. जेवढे मंडळ मोठे तितका पिक्चर भारी, नवीन असायचा. याची तयारी गणपती आल्याआल्या सुरू व्हायची. मंडळातील वरिष्ठ लोक तालुक्याच्या ठिकाणी जाऊन पिक्चरच्या वाटाघाटी ठरवायची. एकदा का चित्रपट फायनल झाला का मग त्याची जाहिरात सुरू व्हायची....अमक्या दिवशी रात्री ठिक नऊ वाजता मस्त मराठी/हिंदी रंगीत चित्रपट अशी जाहीरात दिवसभर माईकवर कलकलायची. रंगीत पिक्चर हे त्या चित्रपटाचे एक ठळक वैशिष्ट्य असायचे. पिक्चरमधील कलाकारापासून ते फायटिंग पर्यंत चर्चा रंगायची. त्यावेळी फायटिंग हा चित्रपटांच्या यशस्वीततेचा निकष असायचा. एका मंडळाच्या तारखेनुसार दुसरी मंडळे तारखेचे नियोजन करायची. दहा दिवसांच्या या उत्सवात बरेच चित्रपट पहायला मिळायचे. प्रत्यक्ष पिक्चरदिवशी घरोघरी तयारी व्हायची. गुरांच्या धारा जरा लवकरच व्हायच्या. तिन्हीसांजेलाच चुली पेटायच्या. पिक्चरच्या तयारीचा महत्वाचा भाग म्हणजे पिक्चरची पेटी. मुक्कामाच्या गाडीने पेटी गावात यायची. मंडळाची पोर आधीच एस टि स्टॅंडवर हजर असायची. शेवटची गाडी पेटीवाल्या माणसाला घेऊन यायची. पेटीवाला गाडीतून उतरला की पोर एस टि वाल्याकडे मोठ्या कृतज्ञतेने बघायची. फिट पॅन्ट ,रंगीबेरंगी शर्ट आणि पांढऱ्या रंगाची चप्पल हे सहज ओळखता ये ...

हा लेख पूर्ण वाचायचा आहे? सोपं आहे. एकतर * चाचणी सभासदत्व !*' घ्या आणि ५ लेख मोफत वाचा किंवा आपण विद्यमान सभासद असाल तर कृपया लॉगिन करा .


सोशल मिडीया , अनुभव कथन , मुक्तस्त्रोत , ग्रामीण जीवन

प्रतिक्रिया

  1. आनंद शेटे-पाटील

      2 वर्षांपूर्वी

    शहरात पण अशीच काही मजा होती. बरेचजण पोती किंवा पाट घेऊन जायचे बसायला. मुंबई मध्ये चित्रपट चालू असताना मध्ये घुस किंवा उंदीर शिरायचे तेव्हा खूप गोंधळ उडायचा. बरेच चित्रपट मिथुन किंवा जितेंद्र, गोविंदा यांचे असायचे.

  2. jasipra

      2 वर्षांपूर्वी

    Nice

  3. VinayakP

      3 वर्षांपूर्वी

    अगदी काही दिवसांपूर्वीच माझ्या मुलीला मी पडद्यावरच्या "पिच्चरची" गोष्ट सांगितली होती आणि आज हा लेख वाचायला मिळाला. कसलं बहारदार वर्णन केलंय तुम्ही यश...आणि तेही इतकं तपशीलवार... सुंदर...?

  4. ashutoshk

      3 वर्षांपूर्वी

    खूप छान, जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या

  5. jayashreehinge

      3 वर्षांपूर्वी

    आमच्या लहानपणाचा काळ आठवला.

  6. Meenal Ogale

      3 वर्षांपूर्वी

    दादरच्या आमच्या चाळीत सुद्धा असे चित्रपट बघितले आहेत.फिल्म मधे मधे तुटणे,प्रोजेक्टर बिघडणे वगैरे होऊन कधींकधीं सिनेमाला दुप्पट वेळ लागायचा पण कोणी जागेवरून उठत नसे.सगळ्या मैत्रिणींबरोबर वेळ अगदीं मजेत जायचे.पडद्याच्या मागून उलटे पदर असलेल्या नायिकांचे चित्रपट मजेत बघितले आहेत.ती मजा वेगळीच.

  7. gadiyarabhay

      3 वर्षांपूर्वी

    जागा मिळाली नाही तर पडद्याच्या मागे बसून उलटी चित्रे बघावी लागायची त्याची गमतीदार आठवण आली

  8. Sachin Belagade

      3 वर्षांपूर्वी

    खरच गेले ते दिवस

  9. kaustubhtamhankar

      3 वर्षांपूर्वी

    हा लेख वाचून मला सुद्धा असे सिनेमे बघितल्याची आठवण झाली . कांही कांही वेळा गर्दी एवढी व्हायची कि पडद्या समोर बसायला जागा मिळायची नाही अशावेळी ज्यांनी तो सिनेमा आधी बघितला असायचा अशी मंडळी पडद्याच्या मागे बसून देखील सिनेमा बघायची . सिनेमा उलटा बघण्यात एक वेगळीच मजा यायची . असा उलटा सिनेमा बघायची मजा आता कशी घेता येणार ?

  10. manjiriv

      3 वर्षांपूर्वी

    खूप छान. जुन्या आठवणींची सुरेख साठवण.

  11. deepa_ajay

      3 वर्षांपूर्वी

    nostalgic अहो गावात कशाला शहरात पण हीच परिस्थिती होती,



वाचण्यासारखे अजून काही ...

Install on your iPad : tap and then add to homescreen