पं. अरविंद गजेंद्रगडकरः सूर आणि साहित्य यांना जोडणारा सेतू

अंक : अंतर्नाद जुलै २०१०

ही घटना आहे १९९५ मधली. काही ओळखीच्या वाचनप्रेमींना आणि ‘प्रकाशन डायरी’ या वार्षिकातून निवडलेल्या काही लेखकांना ‘अंतर्नाद’चा पहिलाच अंक आधल्या आठवड्यात नमुना म्हणून रवाना झाला होता. या उपक्रमाला वाचकांचा काय प्रतिसाद मिळतो हे जाणून घ्यायची उत्सुकता मनात होती. हळूहळू प्रतिक्रियांची पत्रे येऊ लागली. त्यांतल्याच एका काहीशा थरथरत्या हातांनी लिहिल्यासारख्या वाटणाऱ्या, मोठमोठ्या अक्षरातील पत्राने लक्ष वेधून घेतलेः

“…हल्ली कोणतंही मासिक वाचावंसं तर सोडाच, पण हातातही धरवत नाही. पण ‘अंतर्नाद’नं अपेक्षा वाढवल्या. ‘यशवंत जयवंत’ आणि ‘महात्मादेखील माणूस असतो’ हे लेख फार आवडले. हरिलाल मोसंबं घेऊन बांना भेटतो त्या प्रसंगानं तर डोळ्यात पाणी आलं. हल्ली असा अनुभव विरळाच झाला आहे. बरेच दिवस माझी लेखणी अबोल होती. ‘अंतर्नाद’ वाचून पुन्हा लेखनाची ऊर्मी आली आहे.”

खाली सही होती. ‘पं. अरविंद गजेंद्रगडकर’

हा लेख पूर्ण वाचायचाय? सोपं आहे. एकतर ‘पुनश्च’ नियतकालीकाचे सशुल्क सभासदत्व घ्या.

~ किंवा ~

तुमचे सोशल अकाऊंट कनेक्ट करून आजच्या दिवसापुरते बहुविध डॉट कॉम चे सभासद व्हा.

फ्रीमियम चे सभासदत्व मात्र एका दिवसात संपत असल्याने त्याआधी पैसे भरून वार्षिक सभासदत्व घेणे आवश्यक आहे. काही अडचण आली तर ९८३३८४८८४९ या क्रमांकावर संपर्क साधा.

विद्यमान सभासद जर काही कारणाने logout झाले असतील तर ते देखील हा पर्याय वापरून लॉगीन करू शकतात.

This Post Has 4 Comments

  1. Suhas Bartakke

    खूप छान लेख .पंडितजींच्या मृत्यूनंतर वर्तमानपत्रात फारसे लेख आलेच नाहीत.मी एका दिवाळी अंकात त्यांच्यावर लिहिलं होतं.

  2. mukunddeshpande6958@gmail.com

    छान

  3. mukunddeshpande6958@gmail.com

    अतिशय छान लेख आहे

  4. atmaram-jagdale

    नुकताच भानू काळे यांनी लिहिलेला पंडित अरविंद गजेंद्रगडकर यांच्या वरील लेख वाचला .आवडला .सध्या अरविंद गजेंद्रगडकर यांचं ‘असे सूर अशी माणसं ‘ हे पुस्तक मी वाचतो आहे . आणि योगायोगाने लेखकाबद्दल विस्तृत माहिती देणारा भानू काळे यांचा लेख वाचल्यामुळे मला तो आवडला ‘ एवढेच नव्हे तर लेखकाची लेखनशैली ‘लेखकाचं संगीत क्षेत्रातील विश्व उलगडत गेले . अंतर्नाद मध्ये यापूर्वी वेळोवेळी त्यांचे काही लेख मी वाचले होते .मला स्वतःला शास्त्रीय संगीतातील काही समजत नाही पण सुश्राव्य आणि सुगम संगीत ऐकण्याचा कान बऱ्यापैकी तयार केला आहे .त्यातही गजेंद्रगडकर यांची लेखन शैली अतिशय रसाळ आणि प्रसंगाचा परिपोष करणारी असल्यामुळे सहजतेने वाचन होत जातं . आणि मागील काही वर्षातील सामाजिक ‘ संस्कृतिक कलात्मक जीवन त्यावेळेस आकाशवाणीला असलेले महत्त्व समजावून घेता येतं . शिवाय कला क्षेत्रातील महान व्यक्तींचे स्वभाव त्यांचे गुणदोष समजून येतात . अंतर्नाद या मासिकाचे साधारण ९३-९४ साला पासूनचे तर अगदी अलीकडे मासिक बंद पडण्या पर्यंतचे सर्व अंक वाचनालयातून मी मिळवून वाचलेले आहेत . त्यातील अरविंद गजेंद्रगडकर यांचे खूप सारे लेख स्वतंत्र वाचले होते . भानू काळे यांचं बदलता भारत हे पुस्तक देखील वाचनामध्ये आल्यामुळे साहित्यातील समृद्ध असं बरंच काही वाचल्याच समाधानही मिळून जातं .ज्या वेळेला मी पुनश्यचा सदस्य झालो तेव्हा प्रथमतः सगळे लेख पाहिले त्या वेळेला अरविंद गजेंद्रगडकर यांचा चोरून ऐकलेल्या मैफिलींची मजा हा पहिला लेख मी वाचला होता . असो .लेख खरोखरच आवडला .

Leave a Reply