धूर्तांची पंचकडी


अंक - आलमगीर, दिवाळी अंक १९५९

“मी एक शेतकरी होतो. माझं शेत एका डोंगराच्या पायथ्याला होत. एकदां शरद् ऋतूंत मी शेतावर काम करीत असतां क मदोन्मत्त हत्ती माझ्यावर चालून आला. जीवरक्षणासाठी मी जवळच्याच एका तिळाच्या झाडावर चढलो. पण हत्ती माझा पिच्छा सोडीना. त्यानं तिळाच्या खोडाला आपल्या सोंडेचा विळखा घालून ते झाड पाडायचा प्रयत्न केला. झाड कांही पडलं नाही; पण गदगदा हालल्यामुळे त्याच्यावरचे तीळ मात्र सगळे खाली पडले. हत्तीनं झाडाभोवती रिंगण धरलं होतं, त्यामुळे ती तिळांची रास चिरडली गेली. त्यामुळे त्या तिळांतून तेलाची नदी वाहू लागली. खाली राहिली पेंड. ती बिलबिलित होती. हत्तीचे पाय त्या पेंडीच्या लगद्यात रुतले आणि तो तडफडून मेला. मी लगेच झाडावरून खाली उतरलो. मला लागली होती भूक. मी पहिल्या सपाट्याला दहा घडे तेल पिऊन टाकलं. मग त्या हत्तीचं कातडं सोलून त्याची पखाल बनवली आणि ती तेलाने भरून घेतली. मग घरी जायला निघालो.

...

हा लेख पूर्ण वाचायचा आहे? सोपं आहे. एकतर * चाचणी सभासदत्व !*' घ्या आणि ५ लेख मोफत वाचा किंवा आपण विद्यमान सभासद असाल तर कृपया लॉगिन करा .


आलमगीर , कथा
कथा

प्रतिक्रिया

  1. Prakash Ghatpande

      2 दिवसांपूर्वी

    सुंदर कथा. मानवी स्वभावाचे धूर्त पैलू त्या काळाच्या पार्श्वभूमीवर अगदी मनोरंजक.

  2. Jayashree patankar

      3 दिवसांपूर्वी

    युक्ती मोठी.चांगल्या व वाईट कामासाठी.

  3. atmaram jagdale

      2 आठवड्या पूर्वी

    छान लेखन - आवडले . खरचं असं लेखन करायला उच्च दर्जाची काचना शक्ती असायला हवी

  4.   2 आठवड्या पूर्वी

    वाह.. अप्रतिम.. अशा अविश्वसनीय कथांची रचना करणे कठीण काम आहे.. हरिभद्रसुरीची ही कथा वाचून आनंद झाला..



वाचण्यासारखे अजून काही ...

Install on your iPad : tap and then add to homescreen