इट :  चॅप्टर टू – परिणामातही दुय्यम

२०१७ मधे स्टीवन किंगच्या १९८६ मधे लिहिलेल्या आणि त्याच्या साहित्यातल्या सर्वात महत्वाच्या पुस्तकांमधली एक मानली जाणाऱ्या कादंबरीवर सिनेमा आला तेव्हा चाहते  जरा काळजीतच होते. एकतर ही कादंबरी हजार, जवळजवळ अकराशे पानांची. भयकथा हे त्याचं वरवरचं रुप असलं, तरी त्यापलीकडे अनेक गोष्टींना कवेत घेणारी. नॉस्टॅल्जिआ, अमेरिकन संस्कृती आणि समाज, सामाजिक अन्याय, वर्णद्वेष, लहान मुलांचं विश्व   आणि त्यात होणारे बदल, भूतकाळचं सावट, अशा अनेक थीम्स त्यात विणलेल्या.

हा लेख वाचण्यासाठी आपल्याला 'सिनेमॅजिक' नियतकालीकाचे सभासदत्व घ्यावे लागेल. 'सिनेमॅजिक' सभासदत्वासाठी इथे क्लिक करा.

This Post Has 2 Comments

  1. पण जर पुस्तक वाचले नसेल तरी चित्रपट बघण्यात काही फरक पडेल काय? की हे फक्त पुस्तक वाचलं असल्यामुळे जाणवलं असाव!

  2. हे एक माझे आवडते पुस्तक आहे पण शायनिंग चा (आणि काही प्रमाणात शॉशँक रेडेम्पशन चा) अपवाद वगळता चित्रपट स्टीफन किंग च्या कथेशी न्याय देऊ शकले नाहीयेत.

    या (इट) कथेवरच आधारित धारपांची एक कादंबरी आहे, शपथ नावाची, ती ही वाचनीय आहे.

Leave a Reply

Close Menu