मराठी मीडियम (उत्तरार्ध)

आपल्या समाजात मंदिर-देवळांच्या जीर्णोद्धाराकरिता, देवस्थानांच्या विकासाकरिता निधी देण्याची परंपरा आहे. अनाथाश्रमांकरता देणग्या देण्याची परंपरा आहे, पण मराठी शाळांना आर्थिक मदत करण्याची सवय नाही. याचे एक मोठे कारण म्हणजे उच्चभ्रू वर्ग केव्हाच मराठी शाळांपासून दूर गेला आहे. या वर्गाने आपल्या मुलांसाठी इंग्रजी शाळा निवडल्यामुळे  आता आपला मराठी शाळांशी काही संबंध आहे असे या वर्गाला वाटत नाही, किंबहुना हा विषयच मग त्यांच्या कक्षेतला उरत नाही. काहींना अपराधगंड वाटत राहतो आणि ते अजूनच मराठी शाळांच्या विषयापासून दूर जातात…

——————————————————————————————————————————————————–

हा लेख वाचण्यासाठी आपल्याला ‘मराठी प्रथम’ नियतकालीकाचे सभासदत्व घ्यावे लागेल. ‘मराठी प्रथम’ सभासदत्वाबाबत अधिक माहिती मिळवण्यासाठी इथे क्लिक करा.

This Post Has 6 Comments

  1. Rdesai

    खरं आहे .

  2. arvindjadhav

    अभ्यासपूर्ण विश्लेषण

  3. Anonymous

    अगदी योग्य विश्लेषण??

  4. Unmesh ramchandra

    मराठीत आपण शाळेला विद्यामंदिर असेही म्हणतो. पण त्याचा अर्थ लोकांच्या मनात पोहोचला नाही असे वाटते. बऱ्याच गावांमध्ये गावातल्या देवळाला कुणी संगमरवरी पायऱ्या करतो, कुणी मूर्तीला चांदीचे डोळे लावतो, कुणी देणगी देऊन तिथे स्वतःचे नाव कोरतो पण त्याच गावातली शाळा – विद्येचे मंदिर मात्र दुरवस्थेत असते. या विषयावर इंग्रजी माध्यमाच्या पाठ्यपुस्तकात एखादा धडा घातला तरी उत्तरे पाठ करून मार्क मिळवतील सगळे, पण परिस्थितीत फरक काही पडणार नाही. म्हणून मला वाटते इंग्रजी माध्यमातून शिकणाऱ्या प्रत्येक विद्यार्थ्याला दरमहा १०० रुपये ‘मराठी शाळा विकास कर’ आकारला जावा. सेमीइंग्रजी साठी हा ५० रुपये असावा.

  5. Satej Deshmukh

    Hi

    1. vilasingle

      इंग्रजी आणि सेमी इंग्रजी याला कर लावणे योग्य होणार नाही कारण मुळातच बहुतांश स्वयंघोषित इंग्रजी शाळाच बेकायदेशीर असून त्या प्रस्थापित मराठी शाळांना गिळंकृत करत आहेत. कर आकारणी करून उलट फोफावतील यात शंका नाही.

Leave a Reply