मायेची ऊब


काही मुलांच्या मनात भूतदया (प्राणिप्रेम) काठोकाठ भरलेले असते, स्वत:च्या तोंडातला घास मुक्या प्राण्याला देण्याइतके!...वाचा ही गोष्ट!!

त्या दिवशी खूप पाऊस पडत होता. जोराचा वाराही सुटला होता. झाडं वेडीवाकडी हलत होती. मधूनमधून चकमकाटात विजा कडाडत होत्या. जिकडेतिकडे पाणीच पाणी झालं होतं. सगळे लोक दारं बंद करून आपापल्या घरात बसले होते. अशा वेळी मांजराचं एक चिमुकलं पिल्लू त्याच्या आईला शोधत म्यांव म्यांव करत इकडेतिकडे फिरत होतं. भिजून चिंब झालं होतं बिचारं. बराच वेळ झाला, त्याला काही त्याची आई सापडली नाही. आता तर ते थंडीने कुडकुडू लागलं. त्याच्या तोंडून म्यांव म्यांव पण नीट फुटेना. आस-याकरता ते इकडेतिकडे पाहायला लागलं. समोरच एक बंगला होता. ते बंद फाटकाखालून आत शिरलं. बंगल्याच्या पाय-यांपर्यंत आलं आणि कशाबशा त्या मोठाल्या पाय-या चढून व्हरांड्यात आलं. तिथे कोरडं होतं सगळं. त्याला जरा बरं वाटलं. त्याने अंग घुसळून पाणी झटकलं. आता जरा पुढे होऊन भिंतीपाशी बसणार एवढ्यात एक जाड बुटाचा पाय त्याला दिसला. पिल्लाने हळूच डोळे बारीक करून वर बघितलं. बापरे! केवढा मोठा हा माणूस! अंगात खाकी कपडे, पायात जाड बूट, हातात मोठा दंडा. पिल्लू घाबरलं. तरीही त्याने धीर करून म्यांव म्यांव केलं आणि त्याच्याकडे मोठ्या आशेने पाहू लागलं. जणू ते म्हणत होतं, “दादा, दादा, मला थोडा वेळ इथे कोरड्या जागेत बसू दे ना!” पण दादा कसला तो, त्याने दंडा उगारला. हाट् हाट् करत तो पिल्लाच्या दिशेने धावला. पिल्लू पळालं उड्या मारत, पडत पाय-यांवरून परत पावसात गेलं. फाटकाच्या दिशेने जाऊ लागलं. त्याच्या मनात विचार आला, ‘एवढा मोठा व्हरांडा. मी ...

हा लेख पूर्ण वाचायचा आहे? सोपं आहे. एकतर ‘वयम्’ चे सभासदत्व* घ्या. किंवा '*मोफत चाचणी सभासदत्व !*' घ्या.


कथा , बालसाहित्य

प्रतिक्रिया



वाचण्यासारखे अजून काही ...

बहुविध.कॉम

आम्ही आहोत साहित्य व्यवहारातले ‘शबरी’!
तुम्हाला शबरीची बोरे माहिती आहेतच. बोरे चाखून, त्यातली जी उत्तम होती ती शबरीने श्रीरामाला अर्पण केली होती. त्याच धर्तीवर “बहुविध डॉट कॉम” या उपक्रमाद्वारे साहित्य व्यवहारातील शबरीची भूमिका आम्ही करत आहोत. त्याच निष्ठेने उत्तमातलेही उत्तम साहित्य तुमच्यापर्यंत पोचवण्यासाठी आम्ही प्रयत्नशील आहोत. साहित्याची निवड करताना सर्व प्रकारचा रसास्वाद मिळून तुमचे साहित्यिक भावविश्व कसे समृद्ध होइल हे आम्ही काळजीपूर्वक पाहतो. नव्या काळाशी सांधा जोडत हा सगळा व्यवहार आम्ही डिजिटल प्लॅटफॉर्मवर करत आहोत. म्हणजे वाचण्यासाठी तर आहेच, ऐकण्यासाठी आणि पाहण्यासाठी देखील कसदार कंटेंट इथे मिळत राहणार आहे. बोरे जशी विविध प्रकारांची,रंगांची, आकारांची असतात तसेच साहित्यही बहुधांगी असते. मराठी भाषेत गेल्या शे-दीडशे वर्षात हजारो लेखकांनी, अनेक विषयांवर साहित्य निर्मिती केली आहे. त्यातले कसदार साहित्य निवडून ‘पुनश्च’ अंतर्गत या डिजिटल व्यासपीठावरुन देत आहोत. त्याशिवाय चित्रपटविषयक दर्जेदार ‘रूपवाणी’, साहित्य व्यवहारातील मानाचे पान ‘ललित’ मासिक, बाल-कुमारांचे उत्तम मनोरंजन करणारे ‘वयम्’, भाषेचा चहुअंगी वेध घेणारे ‘मराठी प्रथम्’ अशा विविध नियतकालिकांच्या रूपात ही बहुविविधता दिसेल.

अतिरिक्त माहिती

आपण जर का या व्यासपीठावरील कोणत्याही साहित्यामुळे नाराज झाला असाल अगर आपल्या भावना दुखावल्या असतील तर editor@bahuvidh.com या मेल आयडीवर लगेच संपर्क साधा.