सिग्नल शाळा – भीकदिवाळी आणि निरागसतेचा दीपोत्सव (भाग – तीन)

“सिग्‍नलवर, पुलाखाली कुणी काही वाटायला, द्यायला आले आणि पळत जाऊन घेतले नाही तर आईबाप मारतात, सगळ्यात जास्‍त आपल्‍याला मिळायला हवे म्हणून सणउत्‍सव काळात आईबाप पोरांना उघडेनागडे ठेवतात. शाळेत सांगतात फुकटचे काही घ्‍यायचे नाही, पण आमच्‍यावर हे लादले जाते. लोकांनी दिलेले कपडे आमच्‍या अंगावर पांघरण्‍याऐवजी बोहारणीकडे जातात. आम्‍हाला बिनकपडयाचे, ओंगळवाणे ठेवणे हा एका मोठ्या दारिद्रय नाट्याचा भाग आहे, अशा आशयाचे बरेच काही मुले बोलत राहिली.” ठाणे येथील सिग्नल शाळेत प्रकल्प प्रमुख आणि शिक्षक म्हणून कार्यरत आरती पवार – परब  यांचा शिक्षणामुळे मुलांमध्ये काय बदल होऊ शकतो, याविषयीचे अनुभव  कथन करणारा हा लेख 

—————————————-

सिग्‍नल शाळेसमोर तीन अत्‍यंत महागडया गाडया उभ्‍या. सोबत कॅमेरे घेतलेले दोन व्‍यावसायिक फोटोग्राफर. अॅपलपासून ते सोनीपर्यंतच्‍या महागडया मोबाइलमधील १२ पिक्‍सलपेक्षा जास्‍त क्षमता असलेल्‍या फोनकॅमेरामधील सेल्‍फी आणि फोटोसेशन उत्‍सुक पंचवीस-तीस सामाजिक बांधिलकीग्रस्‍तांची दिवाळीजत्रा शाळेसमोर भरली होती. अशात शाळेच्‍या विद्यार्थ्‍यांना खेटत मी पुढे जात होते. मनात एकदम शिसारी भरली. उत्‍सवी आपुलकीने शाळेतील विदयार्थी-पालकांना जवळपास घेरले होते.

हेही वाचलंत का?

सिग्नल शाळा – मुलांकडून शिकताना… (भाग दोन)

सिग्नल शाळा – नव्या युगाचे पसायदान (भाग – एक)

मी शाळेत शिरतेय पाहून शाळेचे सुरक्षारक्षक माने काकांनी गेट उघडले. आतून उद्धवस्त होत असताना जसा चेहरा होतो तसा काहीसा भाव त्‍यांच्‍या चेहऱ्यावर पाहायला मिळाला. माझ्या मनःस्थितीशी त्‍यांचे हे तादात्म्‍य होणे खरेच रोमांचकारक होते. मी शाळेच्‍या कंटेनरमधील वर्गात शिरले आणि खिडकीतून आमचा पराभव भरल्‍या डोळयांनी पाहू लागले. एक फराळाची पिशवी आणि त्याचे विविध कोनातून चार चार फोटो काढले जात होते. दिवाळीत घर साफ करताना काढलेले अनेक जुनीपानी कापडं शाळेच्‍या मुलांना आणि पालकांना मिलिअन डॉलर स्‍माईल करत

हा लेख वाचण्यासाठी आपल्याला ‘मराठी प्रथम’ नियतकालीकाचे सभासदत्व घ्यावे लागेल. ‘मराठी प्रथम’ सभासदत्वाबाबत अधिक माहिती मिळवण्यासाठी इथे क्लिक करा.

Leave a Reply