सचिन गौरवातील कौतुकास्पद आगळेपण !

क्रिकेटच्या मैदानावर धावांचे डोंगर उभे करणारा आणि आपल्या सर्वांच्याच हृदयामध्ये स्वत:साठी एक प्रेमाचे आसन रोखून असलेला सचिन तेंडुलकर दोनशेवा कसोटी सामना खेळून अलीकडेच निवृत्त झाला. त्याचा एकेरी उल्‍लेख करावासा वाटतो, त्याला आदरार्थी बहुवचनाने संबोधणे कृत्रिम वाटते हे त्याच्याविषयी वाटणार्‍या जवळिकीमुळेच. आपल्या देशातील क्रिकेटची आत्यंतिक लोकप्रियता विचारात घेता त्याला भारतरत्न हा देशातील सर्वोच्च सन्मान दिला गेला हे स्वाभाविकच होते. गेले काही आठवडे देशातील सर्वच वृत्तपत्रे, दूरचित्रवाणी वाहिन्या त्याचा भरभरून गौरव करत आहेत. त्याच्याविषयी इतके काही लिहिले बोलले गेले आहे, की त्याच्याविषयी आता वेगळे काय लिहायचे हा मोठा प्रश्नच आहे.

हा लेख पूर्ण वाचायचाय? सोपं आहे. एकतर ‘पुनश्च’ नियतकालीकाचे सशुल्क सभासदत्व घ्या.

~ किंवा ~

तुमचे सोशल अकाऊंट कनेक्ट करून आजच्या दिवसापुरते बहुविध डॉट कॉम चे सभासद व्हा.

फ्रीमियम चे सभासदत्व मात्र एका दिवसात संपत असल्याने त्याआधी पैसे भरून वार्षिक सभासदत्व घेणे आवश्यक आहे. काही अडचण आली तर ९८३३८४८८४९ या क्रमांकावर संपर्क साधा.

विद्यमान सभासद जर काही कारणाने logout झाले असतील तर ते देखील हा पर्याय वापरून लॉगीन करू शकतात.

This Post Has 2 Comments

  1. किशोर काकडे बेळगाव.

    सावरकरांनी व गांधीनी हिंदीचा आग्रह धरला.आपल्या नव्या विद्यार्थ्यांना आपापली सही तरी मातृभाषेतून किंवा देवनागरी लिपीतून करावी व आपण सारे एक आहोत हे दाखवाव.

  2. डॉ. स्मिता दामले.

    आपला लेख विचार करण्यासारखा आहे. राष्ट्र बांधून ठेवायचं तर भारतीय मानसिकतेचे नेते हवेत.ते नेहरू-गांधी होते. इस्त्रायलच्या निर्मिती नंतर त्यांचा नेता डेव्हिड गुरियन हा स्वत: हिब्रू शिकला आणि त्याने आपली सही त्या भाषेत केली. त्याचा मार्ग इतर नागरिकांनी अनुसरला. असं नेता हवा. हिंदी आपली राष्ट्रभाषा होऊ शकली तर देशाला एकसंघपणा येईल. आता प्रांतिक मानसिकतेचे नेते आहेत. खेळ, संगीत चित्रपट हे तमाम जनतेला एकत्र बांधून ठेवणारे मार्ग आहेत, त्यामुळे राष्ट्र एक आहे. शिवाय आपलं विविधता घेतलेलं राष्ट्र उपखंडाच्या रूपाने नुकतंच जन्माला आलेलं आहे. जरा काल जावा लागेल. मग सारे भारतीय एक होतील असं वाटतं..
    डॉ. स्मिता दामले.

Leave a Reply